Rada Programowa

Prof. Izabela Malinowska


Prof. dr hab. Izabela Malinowska


Przewodnicząca Rady Programowej

Absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego (1978). Doktor nauk humanistycznych (1986). Doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce (2008). Profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego (2010). Pracownik Instytutu Nauk Politycznych od 1991 roku. Wicedyrektor Instytutu Nauk Politycznych w latach 1998-2005. Od 2005 roku Członek Rady Naukowej Centrum Studiów Samorządu Terytorialnego i Rozwoju Lokalnego UW, a w latach 2005-2008 jego wicedyrektor do spraw studenckich. Nauczyciel akademicki w Zakładzie Nauki o Państwie i Administracji Publicznej Instytutu Nauk Politycznych Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych. Członek Rady Służby Publicznej przy Prezesie Rady Ministrów w latach 2007-2009. Wieloletni członek Komitetu Głównego Olimpiady Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym. W latach 2002-2008 członek, a następnie wiceprzewodnicząca, Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu Warszawskiego. Od 2009 r. członek Komisji Dyscyplinarnej dla Pracowników UW. Autorka prawie 130 publikacji, w tym druków zwartych takich jak: "Prawa człowieka i ich ochrona międzynarodowa", "Prawa człowieka w Unii Europejskiej", "Rzecznik Praw Obywatelskich w systemie ochrony praw i wolności w Polsce" czy "Ochrona praw i wolności w Polsce" oraz artykułów m.in.: "Ochrona praw człowieka w systemie Rady Europy", "Zróżnicowanie pracowników służby publicznej w Polsce", "Prawa człowieka w działalności Rzecznika Praw Obywatelskich", "Etyka i prawo" czy "Prawa człowieka jako źródło norm etycznych we współczesnym świecie". 


Prof. Tadeusz Bodio


Prof. dr hab. Tadeusz Bodio


Absolwent Instytutu Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego – dyplom z wyróżnieniem – 1975 r.; doktorat – 1979 r.; habilitacja – 1987 r. Specjalizacja: teoria i metodologia; psychologia polityki; teoria i praktyka transformacji w państwach Europy Wschodniej, Azji Centralnej i Kaukazu. Od 1975 r. pracownik Instytutu, w latach 1977 – 1979 przebywał na Uniwersytecie w dzisiejszym Sankt Petersburgu; 1989 – 1993 profesor w Centrum Politologii Rosyjskiej Akademii Nauk i Centrum Społeczno – Politycznym przy Prezydencie Federacji Rosyjskiej, doradca Związku Polaków w Rosji, współpracował z Rosyjską Asocjacją Nauk Politycznych we wprowadzeniu politologii do wyższych szkół Rosji; uczestniczył w unikalnym amerykańsko – rosyjskim programie badań nad transformacją polityczną w okresie rozpadu ZSRR; członek Rady Programowej pisma „Studia Nauk Politycznych”. Od 1993 r. w Zakładzie Filozofii i Socjologii Polityki; w latach 2000 – 2005 kierownik Pracowni Psychologii Polityki; od 2004 r. kierownik Zakładu Badań Wschodnich, współautor programów nauczania z Teorii Polityki i Psychologii Polityki na WDiNP UW oraz licznych wykładów fakultatywnych. W latach 2007-2009 przewodniczący Rady Programowej dwumiesięcznika „NoweSprawy Polityczne”; członek Rady Wydawniczej – „Pogranicze: Polska – Ukraina”, Rocznik UMCS Lublin; Rady Programowej pism: Studia Politologiczne (INP UW); „Społeczeństwo i Polityka. Pismo edukacyjne”; „Przegląd Politologiczny” WNPiD UAM), Środkowoeuropejskie Studia Polityczne” WNPiD UAM); „Studia Wschodnie”(WDiNP UW), Rady Naukowej - „Realisty of Politics (IPiE USz); Kolegium Redakcyjnego - „Pravo i politika” (Kirgiski Uniwersytet Państwowy, Biszkek). Odznaczony za pracę wychowawczą w ZHP; w marcu 2004 r. – decyzją Prezydenta RK orderem „Danker” za działalność na rzecz rozwoju polsko – kirgiskich stosunków w dziedzinie nauki i kultury; w grudniu 2010 r. Złotym Krzyżem Zasługi za osiągnięcia w działalności naukowo-dydaktycznej; nagrodzony kilkunastoma innymi nagrodami, w tym Indywidualną Nagrodą Pierwszego Stopnia Rektora Uniwersytetu Warszawskiego za cykl publikacji „Współczesna Azja Centralna”. Ważniejsze funkcje społeczne: wiceprezes Fundacji Promocji Wiedzy o polityce „Politeja” (1997-2005); członek Kapituły Pojednania Polsko – Ukraińskiego; Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych; Grupy Refleksyjnej „Wspólnota Informacyjna” przy Urzędzie Rady Ministrów RP (2003 – 2005); przewodniczący Zespołu Kierunku Nauk Społeczno-Prawnych i członek Prezydium Państwowej (Polskiej) Komisji Akredytacyjnej trzeciej kadencji; członek Polskiego Komitetu Nauk Politycznych Polskiej Akademii Nauk w kadencjach 2008-2011 i 2011-2014; organizator i opiekun wypraw naukowych studentów Uniwersytetu Warszawskiego do państw Azji Centralnej; od 2004 roku opiekun stypendystów rządu polskiego oraz programu „Tempus” i „Sokrates” z krajów WNP.


Autor i kierownik międzynarodowego programu naukowego w ramach badań statutowych „Transformacja w państwach Azji Centralnej”; kierownik programu Etnopolityczne uwarunkowania funkcjonowania elit władzy w postradzieckiej Azji Centralnej; redaktor i współautor serii edytorskiej „Współczesna Azja Centralna”. Unikalny, międzynarodowy program badań nad transformacją Azji Centralnej jest realizowany od 1997 roku. W jego ramach ukazało się 17 książek i kilkaset artykułów. Książki wydane w ramach programu informują o państwach regionu promując ich wizerunek w Europie i współpracę z naukowcami polskimi. W ocenie Urzędu Prezydenta, Ministerstwa Gospodarki i Spraw Zagranicznych książki wydawane w serii edytorskiej stanowią istotny wkład w rozwój stosunków Polski z państwami Azji Centralnej. Współautor badań i serii edytorskiej „Unia Europejska – Wschód”. Kierownik programu „Transformacje, elity i przywództwo polityczne w krajach WNP; redaktor naukowy serii edytorskiej „Władza, elity, przywództwo” (5 tomów); współautor i współorganizator programu badawczego i serii edytorskiej „Unia Europejska- Wschód” (3 tomy). Autor ok. 180 prac naukowych - także obcojęzycznych (w językach niemieckim, angielskim, rosyjskim, publikowanych m.in. periodykach białoruskich, kirgiskich, kazaskich,ukraińskich).


Redaktor Paweł Bukrewicz


Redaktor Paweł Bukrewicz


Urodzony 25 sierpnia 1971 roku w Warszawie. Dzieciństwo i lata młodzieńcze spędza pomiędzy Sokołowem Podlaskim gdzie uczy się w szkole podstawowej i technikum rolniczym, a Mielnikiem nad Bugiem gdzie chłonie przyrodę, zapamiętuje nadbużańskie krajobrazy i cudny akcent ludzi zza Buga, co później w Warszawie przywoła nostalgię i tęsknotę za minionymi czasami.Przez ten okres bardzo czynnie bierze udział w życiu sportowym miasta Sokołów Podlaski jak i województwa w wielu lekkoatletycznych zawodach sportowych. Po maturze kontynuuje edukację a także zamiłowanie do sportu w siedleckim Studium Nauczycielskim o profilu sportowym, które przygotowuje go do studiów w Akademii Wychowania Fizycznego w Białej Podlaskiej na kierunku nauczycielskim. W ciągu pięciu lat nauki zdobywa wiele uprawnień instruktorskich między innymi z narciarstwa, pływania, jak również dyplom masażu II-go stopnia. Na piątym, ostatnim roku studiów zdaje egzamin ze specjalizacji z podnoszenia ciężarów i kulturystyki z tytułem trener II-ego stopnia. Pracę magisterską pisze w katedrze antropologii a tematem pracy są korelacje wzrostowo-wagowe u ciężarowców olimpijczyków. Po studiach w roku 1999 podejmuje pracę częściowo w zawodzie będąc instruktorem i masażystą w klubie fitness w hotelu Marriott wykorzystując swoje umiejętności do trenowania znanych i lubianych, Grażyny Szapołowskiej, Izy Trojanowskiej, Reni Jusis, Adriana Brodiego. Dzięki zdobytej wiedzy o sferze życia jaką jest fitness tworzy plan architektoniczny, biznes i marketing plan jednego z fitness klubów na warszawskim Mokotowie. W tym czasie zdobywa Kartę Mikrofonową, w Polskim Radiu, która umożliwia mu pracę jako lektor radia i telewizji i jako lektor podejmuje współpracę z programem dla dzieci „Jedyneczka”, który emitowany jest w TVP 1. Rok później uzyskuje Kartę Ekranową, dzięki której może tworzyć programy i występować prze kamerą telewizyjną. Od roku 2004 wykonuje już tylko zawód lektora telewizyjnego czytając programy ekonomiczne czy publicystyczne takie jak m.in.: Plus-Minus magazyn ekonomiczny Tadeusza Mosza (TVP 1), Trzeci Punkt Widzenia (TVP Kultura). Czyta również seriale i filmy fabularne oraz dokumentalne w polskiej wersji językowej do takich stacji telewizyjnych jak TVP1, TVN, Comedy Central, Fox Life czy Discovery Chanel. Od roku 2007 do 2011 prowadzi wraz z Maciejem Orłosiem i Beatą Chmielowską-Olech program informacyjny Teleexpress w TVP 1 a od 2010 roku do 2011 poranny program Kawa czy Herbata również w TVP 1. Od roku 2010 współpracuje również z Uniwersytetem Warszawskim prowadząc zajęcia fakultatywne z autoprezentacji. W życiu prywatnym jest szczęśliwym, dumnym i kochającym ojcem dwojga dzieci obu płci, Michaliny i Mikołaja.


Marek Chmaj


Prof. dr hab. Marek Chmaj

Absolwent Wydziału Prawa i Administracji UMCS (1990-1994 r.) oraz Wydziału Politologii UMCS (1991-1993 r.). W 1994 r. na Wydziale Politologii UMCS uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie rozprawy doktorskiej pt.: „Sejm X kadencji w transformacji systemu politycznego RP”. W 2001 r. na Wydziale Prawa UwB uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych na podstawie pracy habilitacyjnej pt.: „Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1991-1997 (I i II kadencja). Studium prawnoustrojowe”. Postanowieniem Prezydenta RP z 11 lutego 2009 r., uzyskał tytuł naukowy profesora nauk prawnych. Stypendysta Research Support Scheme (1997-1988) oraz Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej (1999 r.). Uczestnik ponad stu konferencji naukowych. Długoletni redaktor naczelny czasopisma „Athenaeum”, członek rad naukowych i programowych licznych czasopism naukowych. Wykładał na wielu Uniwersytetach krajowych (UMCS, UMK, UWM) i zagranicznych, m.in. w Castellon (Hiszpania), Bari (Włochy), Rydze (Łotwa), Bańskiej Bystrzycy (Słowacja), Barcelos (Portugalia), Sewilla (Hiszpania). Kierownik Katedry Prawa Publicznego na Wydziale Prawa SWPS. Autor wielu projektów ustaw oraz licznych nowelizacji. Stały ekspert sejmowej Komisji Nadzwyczajnej do Rozpatrzenia Niektórych Projektów Ustaw z Zakresu Prawa Wyborczego, senackiej Komisji Ustawodawczej oraz senackiej stałej Podkomisji do Spraw Zmian w Konstytucji. Ekspert Instytutu Spraw Publicznych. Praktykujący radca prawny. Autor lub współautor kilkudziesięciu publikacji książkowych, ponad dwustu innych publikacji oraz kilkudziesięciu opinii prawnych na zlecenie Sejmu, Senatu, Kancelarii Prezydenta RP i wielu ministerstw. Aktywnie działający pro bono: członek Rady Fundacji Edukacyjnej Przedsiębiorczości. Arbiter w Sądzie Polubownym przy Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Warszawie.


Filip-Elzanowski2


Dr Filip Elżanowski  

Adwokat, doktor nauk prawnych, adiunkt w Katedrze Prawa i Postępowania Administracyjnego Wydziału Prawa i Administracji UW, absolwent Centrum Europejskiego UW oraz Centrum Prawa Amerykańskiego UW. Pełnomocnik Zarządu Agencji Rozwoju Przemysłu S.A, arbiter Sądu Arbitrażowego przy Izbie Energetyki Przemysłowej i Odbiorców Energii, arbiter w sądzie arbitrażowym Towarowej Giełdy Energii S.A. Członek prezydium komisji prawnej Rady Narodowego Programu Redukcji Emisji działającej przy Ministrze Gospodarki pod przewodnictwem prof. J. Buzka (Rada zajmuje się opiniowaniem projektów aktów prawnych związanych z szeroko rozumianą polityką energetyczno-klimatyczną), były ekspert Centrum Informacji o Rynku Energii, autor opinii prawnych i ekspertyz m.in. z zakresu prawa energetycznego oraz wykładni i stosowani prawa w sektorze energetycznym (m.in. PGNiG S.A., PKN Orlen S.A., Operator Logistyczny Paliw Płynnych Sp. z o.o., Izba Energetyki Przemysłowej i Odbiorców Energii, Forum Odbiorców Energii Elektrycznej i Gazu, Ministerstwa Gospodarki – we współpracy z Instytutem CASE). Ekspert Forum Odbiorców Energii Elektrycznej i Gazu w zakresie procesu legislacyjnego (udział w komisjach sejmowych i senackich, konsultowanie projektów aktów prawnych), członek International Federation of Industrial Energy Consumers. Współautor rozdziału „Prawo energetyczne” w podręczniku akademickim „Prawo administracyjne” (pod red. M. Wierzbowskiego), autor monografii „Polityka energetyczna - prawne instrumenty realizacji” wydanej pod patronatem Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki i Ministra Skarbu Państwa (Lexis Nexis 2008). Współautor monografii: „Prawne aspekty procesu inwestycyjnego” (Wolters Kluwer 2009), „Energetyka i ochrona środowiska w procesie inwestycyjnym” (Wolters Kluwer 2010), „Komentarz do ustawy o ochronie zabytków” (Wolters Kluwer 2010) oraz „Prawo energetyczne. Komentarz” (Wolters Kluwer 2010). Autor kilkudziesięciu publikacji naukowych z zakresu publicznego prawa gospodarczego (m.in. w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki, Przeglądzie Prawa Gospodarczego), autor kilkudziesięciu publikacji prasowych (m.in. na łamach Rzeczypospolitej, Dziennika-Gazety Prawnej), prelegent wielu konferencji naukowych i szkoleń. Specjalizuje się w prawie i postępowaniu administracyjnym, w szczególności w procedurze wydawania decyzji administracyjnych, prawie zamówień publicznych, procesach inwestycyjnych, prawie energetycznym. 


Prof. Jolanta Itrich-Drabarek


Prof. dr hab. Jolanta Itrich – Drabarek


Pracownik naukowy w Zakładzie Nauki o Państwie i Administracji Publicznej w Instytucie Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Przez wiele lat pracowała w administracji publicznej, m.in. jako doradca Prezesa Rady Ministrów, szef Doradców Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wicedyrektor Biura Spraw Społecznych w Kancelarii Prezydenta RP oraz członek Komisji ds. Postępowania Kwalifikacyjnego do Służby Cywilnej. Autorka licznych publikacji naukowych, m.in. Uwarunkowania, standardy i kierunki zmian służby cywilnej w Polsce na tle europejskim, Warszawa 2010; Partnerstwo trójsektorowe na poziomie lokalnym, „Studia Politologiczne” 2011, nr 20, Przemiany systemu politycznego, w: Transformacja systemowa w Polsce, pod red. nauk. K. Zukrowskiej, SGH, 2010, Polityka dostępu do dokumentów w Unii Europejskiej, w : Społeczeństwo obywatelskie w procesie integracji europejskiej, pod red. M. Witkowskiej, Warszawa 2009 i in.


dr Lech Jaworski


Dr Lech Jaworski


Polski polityk, samorządowiec, doktor nauk prawnych, adiunkt w Instytucie Prawa Cywilnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, członek Rady WPiA UW. Specjalizuje się w prawie autorskim. Jest także m.in. przewodniczącym rady fundacji "Media Pro Bono" i opiekunem Koła Naukowego "Forum Publicum", działającego na WPiA UW. W wyborach samorządowych w 2006 roku wybrany do Rady m. st. Warszawy - w 2010r. ponownie uzyskał mandat radnego. Od kwietnia 2008 roku członek Komitetu Regionów. W latach 2001 - 2005 członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, w latach 1997 - 2001 członek Rady Nadzorczej TVP S.A., od 2006 do 2007 roku przewodniczący Rady Warszawy. Wieloletni pracownik TVP S.A. (m.in. kierownik obsługi prawnej Programu Satelitarnego TV POLONIA), w latach 1993 - 1996 jeden z organizatorów i pracownik Biura KRRiT (naczelnik Wydziału Polityki Programowej, p.o. dyrektora oraz wicedyrektor Departamentu Prawnego-Organizacyjnego, szef Zespołu Koncesyjnego), w latach 1998 - 2001 dyrektor Biura Prawno-Organizacyjnego oraz z-ca ds. prawnych dyrektora Biura Zarządu Polskiej Agencji Informacyjnej S.A., w latach 2004 - 2005 współpracował z Wyższą Szkołą Humanistyczną im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku gdzie prowadził wykłady z przedmiotu: Prawo medialne - środki masowego przekazu. Od 2000 r. jest członkiem Komitetu Honorowego Mazowieckiej Akademii Kultury. Społecznie pełnił funkcję członka Rad Programowych Komentarza do Dziennika Ustaw oraz Aktualności Telewizyjnych. W swoim dorobku ma szereg publikacji naukowych i popularyzatorskich z zakresu prawa cywilnego (w tym autorskiego i handlowego), prawa medialnego, prawa pracy i procedury administracyjnej (m.in. w Przeglądzie Ustawodawstwa Gospodarczego, Monitorze Prawniczym, Prawie Spółek, Aktualnościach Telewizyjnych, Prawie Przedsiębiorcy, Komentarzu do Dziennika Ustaw), jest autorem monografii pt. "Twórczość pracownicza (Prawo do utworu w świetle art. 12 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych)" (Dom Wydawniczy ABC, Warszawa 2003 r.). 


Kamieniarz


Wiktor Kamieniarz

Absolwent Wyższej Szkoły Humanistycznej w Słupsku. Z zawodu nauczyciel historii i wiedzy o społeczeństwie. Pasja zawodowa to praca z uczniem zdolnym. Od roku 1982 opiekun wielu laureatów i finalistów olimpiad i konkursów przedmiotowych, przede wszystkim: Olimpiady Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym, Olimpiady Wiedzy o Prawach Człowieka, Olimpiady Wiedzy o Unii Europejskiej. Inicjator wielu działań o charakterze społecznym, wolontariackim, edukacyjnym. Organizator cyklicznych spotkań edukacyjnych z politykami. Za swoją aktywność zawodowo - edukacyjną oraz wychowawczą został uhonorowany wieloma nagrodami i wyróżnieniami, w tym prestiżowym tytułem - nagrodą Nauczyciel Roku 2004. Pasje w życiu prywatnym to historia - okres międzywojenny i polityka w teorii i praktyce. W latach 1998 - 2004 był radnym miasta Koszalina. Do 2006 roku nauczyciel, a następnie wicedyrektor I LO im. St. Dubois. Obecnie dyrektor II LO im. Władysława Broniewskiego w Koszalinie.


prof. aleksander uczak


P
rof. dr hab. Aleksander Łuczak

Absolwent Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego (1966). Doktor nauk historycznych (1972). Doktor habilitowany (1982). Pracownik Instytutu Nauk Politycznych UW od 1977 r. - obecnie na stanowisku profesora. Prodziekan Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW w latach 1983 - 1986. Członek Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych. Od 1988 do 1990 roku był wiceministrem edukacji. W 1989r. brał udział w obradach podzespołu do spraw nauki, oświaty i postępu technicznego Okrągłego Stołu po stronie rządowej. W latach 1989–2001 sprawował mandat posła X, I, II i III kadencji. W 1992r. kierował Urzędem Rady Ministrów w pierwszym rządzie Waldemara Pawlaka. Od 26 października 1993r. do 1 marca 1995r. sprawował funkcję wicepremiera oraz ministra edukacji narodowej w jego drugim rządzie. Od 7 marca 1995r. do 17 października 1997r. był ministrem nauki oraz przewodniczącym Komitetu Badań Naukowych w rządach Józefa Oleksego oraz Włodzimierza Cimoszewicza. Od listopada 2001r. do stycznia 2006r. zasiadał w Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji, od 5 czerwca 2003r. do grudnia 2005r. pełniąc funkcję jej wiceprzewodniczącego. W latach 1997–2000 był prezydentem Światowej Skautowej Unii Parlamentarnej. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).


dr renata miekowska - norkiene

 

Dr Renata Mieńkowska – Norkiene

Politolog oraz socjolog – absolwentka Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych oraz Instytutu Nauk Politycznych w ramach Kolegium Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych UW. Stypendystka Reńskiego Uniwersytetu im. Fryderyka Wilhelma w Bonn, Uniwersytetu w Wilnie, Liechtenstein-Institut w Liechtensteinie, London School of Economics and Political Science oraz SciencePo w Paryżu. Stażystka Dyrekcji Generalnej Personelu i Administracji Komisji Europejskiej w Brukseli. Laureatka nagrody Best Student Award Procter&Gamble w 2004 r. Temat pracy doktorskiej: „Koordynacja polityk wspólnotowych na Litwie, Łotwie i w Estonii“. Od listopada 2009 r. pracownik naukowy Zakładu Instytucji Europejskich Instytutu Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego (adiunkt). Dyrektor Centrum Działań Społecznych w Wilnie; zrealizowała wiele projektów naukowych i społecznych, w tym w dużych międzynarodowych konsorcjach. Autorka wielu publikacji i ekspertyz dla polskich i zagranicznych instytucji. Zainteresowania badawcze: system instytucjonalny Unii Europejskiej; koordynacja polityk unijnych na poziomie krajowym; negocjacje i zarządzanie konfliktami; systemy polityczne państw europejskich; gender mainstreaming w europejskiej polityce równościowej. Ważniejsze publikacje naukowe: Koordynacja polityk unijnych w Polsce, Warszawa 2009; Metodologiczne wyzwania badania polityki równościowej Unii Europejskiej, Przegląd Europejski 1/2010; Przygotowanie polskiej administracji do współpracy z Komisją Europejską w: K. A. Wojtaszczyk (red.), Polska w systemie instytucjonalnym UE - zagadnienia legitymizacyjne, Warszawa 2007; Litwa, Łotwa i Estonia w procesie „zrastania się” Europy w: A Skrzypek (red.), Zrastanie się Europy Wschodnie rubieże Unii Europejskiej, Warszawa 2006; Suwerenność i interesy narodowe w Unii Europejskiej w: K. A. Wojtaszczyk (red.), Dylematy modernizacji Unii Europejskiej, Warszawa 2007. 


Dr Ryszard Piotrowski

 

Dr hab. Ryszard Piotrowski

Ukończył z wyróżnieniem studia i uzyskał tytuł doktora nauk prawnych na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie jest wykładowcą. Był współpracownikiem redakcji „Państwa i Prawa”, pracownikiem Biura Studiów i Ekspertyz Kancelarii Sejmu,   pracownikiem Trybunału Konstytucyjnego. Prowadził badania i wygłaszał wykłady na uniwersytetach amerykańskich (m.in. Greensboro, Charlottesville, Chicago, Los Angeles), odbył staż na Uniwersytecie Georgetown i w Bibliotece Kongresu jako stypendysta International Research and Exchange Board oraz American Council of Learned Societies, był także stypendystą Consiglio Nazionale delle Ricerche i Senatu włoskiego. Jego praca doktorska uzyskała I nagrodę w konkursie miesięcznika „Państwo i Prawo”, a książka „Spór o model tworzenia prawa” nagrodę redakcji „Rzeczpospolitej”. Jest autorem   książek oraz artykułów   poświęconych problematyce prawa konstytucyjnego i zagadnieniom tworzenia prawa   (m.in. „Polski ustrój państwowy”, „Sejm of the Republic of Poland. Structure, procedures, functions”, “Koncepcje nowego ustroju państwa w projektach zmian konstutucyjnych”, „Political Accountability in Poland”Spory o Konstytucję RP”), a także wielu opinii prawnych. Przedmiotem jego zainteresowań są również wybrane problemy ustroju Włoch i Stanów Zjednoczonych ( m. in. artykuły „Paradoksy dwuizbowości – doświadczenia włoskie” oraz „Konstytucyjna pozycja Senatu Stanów Zjednoczonych”). 


Prof. Andrzej Wierzbicki


Prof. dr hab. Andrzej Wierzbicki

Absolwent Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW (1995). Doktor nauk humanistycznych w zakresie nauki o polityce (1999). Doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie nauki o polityce, specjalność etnopolityka (2010). Profesor Uniwersytetu Warszawskiego (2011). Pracownik Instytutu Nauk Politycznych w Zakładzie Badań Wschodnich. Uczestnik programu badawczego „Współczesna Azja centralna” (2002). Wykonawca grantu badawczego „Etnopolityczne uwarunkowania funkcjonowania elity władzy politycznej w postradzieckiej Azji Centralnej” (2007-2008, kierownik: Prof. dr hab. T. Bodio). Staże naukowe na uniwersytetach m. in. w Moskwie, Ałmaty i Sankt Petersburgu. Redaktor naczelny czasopisma naukowego „Polityka Wschodnia”. Najważniejsze publikacje: Etnopolityka w Azji Centralnej. Między wspólnotą etniczną a obywatelską, Warszawa 2008; Trybalizm a władza w Azji Centralnej, Warszawa 2008 (współautor); Rosja: etniczność i polityka, Warszawa 2011.


Prof. Konstanty A. Wojtaszczyk


Prof. dr hab. Konstanty Adam Wojtaszczyk


Magister prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego – 1975 r.; asystent Instytutu Nauk Politycznych Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego – 1975 r.; doktorant Instytutu Nauk Politycznych WDiNP UW – 1976 r.; doktor nauk humanistycznych w zakresie nauki o polityce WDiNP UW – 1980 r.; doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie nauki o polityce WDiNP UW – 1989 r.; profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego – 1993 r.; profesor zwyczajny – 1997 r. Od 1980 r. Kierownik Dziennego Magisterskiego Studium Nauk Politycznych. W latach 1990 – 1998 Wicedyrektor Instytutu Nauk Politycznych WDiNP UW ds. naukowych i współpracy z zagranicą. W latach 1998 – 2001 Dyrektor Instytutu Nauk Politycznych WDiNP UW. Od 1999 roku Kierownik Pracowni Instytucji Europejskich w INP WDiNP UW. Od 2002 roku Kierownik Zakładu Instytucji Europejskich w INP WDiNP UW. Od 2005 – do 2008 roku Prorektor Uniwersytetu Warszawskiego ds. Studenckich. Od 2009 roku pełni funkcje Kierownika Katedry Europeistyki WDiNP UW. Poza pracą na Uniwersytecie Warszawskim, od 1995 do 2005 roku był Dziekanem Wydziału Nauk Politycznych Wyższej Szkoły Humanistycznej w Pułtusku; wykładowca w Wyższej Szkole Humanistyczno – Ekonomicznej w Łodzi, Instytucie Nauk Humanistycznych Wojskowej Akademii Technicznej oraz Akademii Teologii Katolickiej, a później Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Członek Komisji Odwoławczej ds. Pracowników – od 2003 roku; Przewodniczący Rady Naukowej Ośrodka Analiz Politologicznych UW – od 2011 r.; Przewodniczący Komitetu Głównego Olimpiady Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym - od 1992 r.; Prezydent Fundacji Europea; Członek Komisji Akredytacyjnej ds. Europeistyki - od 2003 r.; Członek Rady ds. Edukacji Europejskiej w Ministerstwie Edukacji Narodowej i Sportu; Prezes Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych - 2001 – 2004; Redaktor Naczelny Przeglądu Europejskiego od 2000 r.; Redaktor Naczelny Studiów Politologicznych 1994 – 2004; członek Centralnej Komisji ds. stopni i tytułów naukowych od 2006 r.; członek zespołu ministerialnego rozpatrującego granty naukowe (i recenzent) – 2009-2010; recenzent Państwowej Komisji Akredytacyjnej oceniającej uruchomianie i funkcjonowanie kierunków studiów; kierownik programu Jean Monet Chair w latach 2008 – 2012; członek Zespołu Ekspertów Narodowego Centrum Nauki od 2012 r.; członek Rady Naukowej Zeszytów Naukowych ,,Acta Politica” wydawanych przez Uniwersytet Szczeciński; członek Uczelnianej Komisji Akredytacyjnej dla kierunku politologia od 2012 r. Wśród innych aktywności należy wymienić: udział w międzynarodowym programie badawczym „Das neue Poland in Europa. Politik und Recht, Wirtschaft und Gesellschaft” koordynowanego przez Institut für Donauraum und Mitteleuropa; koordynator regionalnych wymiany młodzieży w ramach programu organizowanego przez miasto Hanower; od 1975 członek Zrzeszenia Prawników Polskich; od 2001 członek Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych. Autor licznych publikacji naukowych – także obcojęzycznych.